E - F - Historia Słowian

Przejdź do treści

Menu główne:

Zioła

ELEUTEROKOK  KOLCZASTY -
- Żeń-szeń syberyjski
Przez intensywny zbiór naturalny obszar występowania żeńszenia syberyjskiego skurczył się do zaledwie trzech siedlisk znajdujących się na terenie Rosji i Chin. Od 1975 roku w Rosji żeń-szeń znajduje się w czerwonej księdze jako gatunek zagrożony. Nazwa rośliny pochodzi od chińskiej nazwy "rénshēn" oznaczającej "człowieka-korzeń", co nawiązuje do kształtu kłącza. Polska nazwa "żeń-szeń" została zapożyczona z rosyjskiego.
Korzenie cenione w lecznictwie chińskim już 4000 lat temu. Według tradycji chińskiej roślina może być stosowana tylko w chłodnych miesiącach (okres zimowy).

Właściwości i skład.
Żeń-szeń zawiera około 200 substancji, które mają korzystny wpływ na zdrowie. Do najbardziej docenianych zaliczane są:
Ginsenozydy, to jedna z najcenniejszych substancji czynnych znajdujących się w korzeniu. Należy do grupy saponinów triterpenowych, które sprawiają, że hemoglobina zwiększa swoją zdolność do łączenia się z cząsteczkami tlenu, a pierwiastek ten jest transportowany do komórek ciała. Dzięki temu cały organizm staje się lepiej dotleniony.
Panaksany zmniejszają poziom glukozy we krwi.
Panaksynole działają przeciwzakrzepowo i poprawiają krążenie krwi.
Eleutrozydy zmniejszają objawy i skutki stresu psychicznego oraz fizycznego, wzmacniają organizm, regulują pracę układu nerwowego, pobudzają, podnoszą odporność organizmu i skracają czas rekonwalescencji.
Witaminy z grupy B poprawiają pracę układu immunologicznego, nerwowego i sercowo-naczyniowego.
Witamina A podnosi poziom odporności organizmu na różnego rodzaju infekcje, stymuluje odnowę komórkową i neutralizuje działanie wolnych rodników, które mają destrukcyjny wpływ na wszystkie komórki ciała.
Witamina C działa antyoksydacyjnie, reguluje gospodarkę wodną organizmu, działa przeciwstarzeniowo, wspomaga pracę układu immunologicznego, ułatwia absorpcję żelaza, działa bakteriobójczo, wzmacnia naczynia krwionośne, zęby i dziąsła.
Liczne pierwiastki jak np. wapń, miedź, fosfor, cynk, potas, żelazo, magnez, sód, siarka.

Działanie lecznicze.
Żeń-szeń poprawia funkcje kognitywne, samopoczucie i jakość życia zdrowych ludzi. Zawarte w korzeniu eleuterokoka substancje czynne działają pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy, wspomagają przystosowanie organizmu do stresu fizycznego i psychicznego. Ponadto korzystnie wpływają na układ immunologiczny. Polecany szczególnie w celu poprawy odporności organizmu w stanach przemęczenia, osłabienia, rekonwalescencji. Ponadto w stanach zwiększonego wysiłku umysłowego i fizycznego. Pomocniczo w zaburzeniach krążenia oraz przy osłabieniu popędu płciowego.

Roślina kosmetyczna.
Wyciągi z korzenia używa się w produkcji preparatów odmładzających, ponieważ stymuluje on skórę do odnowy naskórka, przywracając jej równowagę fizjologiczną oraz regulując gospodarkę wodno-tłuszczową. Polecany w walce z cellulitem gdyż usprawnia przepływ krwi i limfy. Działa rewitalizująco oraz poprawia ukrwienie skóry. Dodatkowo jest on wykorzystywanych w preparatach zapobiegających łysieniu i wypadaniu włosów, ponieważ świetnie pobudza macierz włosa i poprawia ukrwienie skóry. Kosmetyki z dodatkiem ekstraktu z żeń-szenia polecane są do każdego rodzaju skóry, a w szczególności tej narażonej na długotrwałe promieniowanie UV, stres oraz zanieczyszczenia środowiska. Ekstrakty z żeń-szenia oraz wyciągi wodno-glicerynowe dostępne są w większości sklepów z półproduktami. Można dodać je do balsamu czy kremu, wykorzystać jako dodatek do domowego toniku czy szamponu do włosów.
Nie przekraczać 5% stężenia ekstraktu w kosmetyku.

Herbatka z żeń-szenia.
1 łyżeczkę drobno pokrojonego żeń-szenia wsypać do filiżanki i zalać wrzątkiem. Zaparzyć napar od 10-15 minut. Można również przyrządzić mocniejszą esencję i łyżkę lub dwie zalać gorącą wodą. Tak przyrządzoną herbatę można wypić na 2-3 razy, za każdym razem rozcieńczając z wodą. Dzienne spożycie żeń-szenia syberyjskiego pod postacią herbaty nie powinno przekraczać 3 gramów.

Nalewka z żeń-szenia.
Pokrojony drobno korzeń należy zalać alkoholem (np. 1 korzeń na 500 ml wódki) i odstawić w ciepłe, zacienione miejsce na 3 tygodnie. Po tym czasie nalewkę można odcedzić, przelać do butelki i przechowywać w chłodnym, zacienionym miejscu. Nalewkę domowej roboty można pić w ilości ½ lub 1 łyżeczki dziennie.
Nalewki i ekstrakty z żeń-szenia można zakupić np. w sklepach ze zdrową żywnością. Napoje tego typu zwykle należy pić 2 razy dziennie po około 20-30 kropli rozcieńczonych w wodzie.


ESTRAGON - Bylica draganek
Estragon to roślina, z której zbiera się całą nadziemną część. Ma przyjemny zapach i delikatnie pikantny korzenny smak. Osiąga wysokość 1,2 m i jest pokryta zielonymi, gładkimi, lśniącymi liśćmi. Uprawia się go na ogrodzie lub w skrzynkach w słonecznym miejscu. Wymaga regularnego podlewania. Na zimę trzeba go zabezpieczyć przed mrozem.

Dla zdrowia.
Napar z estragonu stosowany jest w leczeniu miażdżycy, oraz wzmocnienia organizmu. Służy do produkcji wina leczniczego, które pobudza pracę układu trawiennego. W estragonie zawartych jest wiele witami m.in. witamina A i C. Roślina ma właściwości uspokajające, rozkurczowe, żółciopędne. W bylicy estragonu zawarte są substancje mające właściwości antybakteryjne i grzybobójcze. Przeciwdziała on wzdęciom, refluksowi żołądka oraz skurczowi jelit. Ma też działanie uspokojające. Korzeń etragonu stosowano przy bólach zębów, a jeszcze dawniej liście były podawane jako lek na szkorbut. Odświeża oddech, a żucie listków powstrzymuje czkawkę.

Niezwykła moc octu estragonowego.
Szczególnie pomocny w leczeniu wielu schorzeń jest ocet estragonowy. Rozcieńczonym z wodą octem można płukać gardło i jamę ustną. Przepłukanie gardła szklanką wody z dodatkiem łyżki octu pomaga w zwalczeniu stanów zapalnych gardła, aftach, chorobach dziąseł i grzybicach. Mieszanka ta dobrze wpływa również na skórę dotkniętą grzybicą, łojotokiem, zakażeniami bakteryjnymi i trądzikiem. Z kolei wypicie jednej łyżeczki dziennie octu estragonowego umożliwia pozbycie się zaparć, pasożytów z układu pokarmowego oraz poprawę trawienia. Pomaga przy bezsenności.

Estragon jest również dobry na włosy. By uzyskać piękny i zdrowy wygląd włosów warto po każdym myciu wypłukać włosy w rozcieńczonym occie estragonowym. W celu uzyskania mieszanki, którą należy obmyć włosy, należy do litra wody wlać jedną łyżkę octu. Mikstura poprawia ukrwienie skóry, likwiduje łupież i sprawia, że włosy zachowują zdrowy wygląd.

Zioła estragonu wpływają również na zmienione chorobowo miejsca. By zmniejszyć obrzęk stawów w przypadku reumatyzmu i artretyzmu warto nacierać olejkiem lub octem estragonowym miejsca zmienione chorobowo. Nacieranie skóry wpływa korzystnie także na poprawę krążenia krwi.

Dla potraw.
Jest bardzo dobrą przyprawą do pieczonego kurczaka, kurczaka w śmietanie, baraniny i podrobów. Nadaje fajny smak golonce i boczkowi.
Dodaje się go do ryżu, a świeże liście do sałatek, sosów, mięs. Wyrabia się z niego ocet estragonowy, który jest świetny do marynowania ogórków.

Wino z estragonu.
60 g ziela estragonu (łodygi z liśćmi), 3/4 l wina wytrawnego
Ziele estragonu pociąć na małe kawałki, włożyć do szklanego naczynia i zalać winem.
Zamknąć i odstawić w ciemne miejsce na 7 dni. Następnie przelać do butelki filtrując jednocześnie przez gazę.
Pić po 100g dziennie.


FIGI
Figi przynoszą ulgę w zaparciach, obniżają cholesterol, ciśnienie, pomagają schudnąć, zapobiegają osteoporozie i zawałowi serca, ułatwiają opalanie i są dobrym źródłem prebiotyków. Bogate są w wapń, potas, fosfor i żelazo.

Właściwości zdrowotne.
Figi mają mnóstwo błonnika, więc działają przeczyszczająco – w pozytywnym znaczeniu, ważne, żeby nie przesadzić z ich jedzeniem. Są źródłem prebiotyków, które wspierają dobre bakterie w jelitach. Figi i pozyskiwany z nich sok są zasadotwórcze, pomagają więc zachować odpowiedni odczyn pH organizmu. Ponadto są pełne antyoksydantów, chroniących komórki przed wolnymi rodnikami. Zawierają również związek o nazwie psoralen, wykorzystywany do leczenia schorzeń skóry, takich, jak łuszczyca, egzema czy bielactwo. Dzięki wysokiej zawartości potasu, figi mogą obniżać ciśnienie i chronić przed zawałem serca. Właściwości strzegące przed osteoporozą zawdzięczają połączeniu potasu i wapnia.
Figi przez długi czas były postrzegane jako afrodyzjak i środek wspierający męską kondycję seksualną. Sok z łodyg drzewa figowego leczy grzybicę skóry, brodawki, łagodzi skutki ukąszeń owadów i podrażnienia skóry. Surowe i gotowane Figi zbiera się, gdy są już dojrzałe. Dlatego że bardzo popularna jest ich suszona wersja (a do tego dostępna przez cały rok), wielu z nas nigdy nie próbowało świeżego owocu. A szkoda, bo jest naprawdę smaczny, dość nietypowy w smaku i konsystencji. Świeża figa jest łagodniejsza niż suszona czy gotowana. W obu postaciach jednak dodaje się ją do wypieków. Zwiększa  wilgotność ciasta i przedłuża jego świeżość.


FIOŁEK - bratek
U Słowian fiołek, a dokładniej fiołek trójbarwny, był związany z obchodami Nocy Kupały.
Kwiat ów wiązany był także z zakochanymi i waloryzowany pozytywnie.


Dla zdrowia.
Ziele bratka działa moczopędnie oraz oczyszcza organizm ze szkodliwych produktów przemiany materii.
Ma działanie ogólnie odtruwające i jest wykorzystywane w terapii przewlekłych chorób na tle zaburzeń metabolicznych, np. w gośćcu, skazie moczanowej oraz przy leczeniu trądziku młodzieńczego, wyprysków, liszaji rumieniowatych. Stosuje się go również przy schorzeniach układu moczowego (zaburzenia oddawania moczu, przewlekłe stany zapalne dróg moczowych, skłonność do kamicy moczowej). Ziele bratka pomaga przy problemach kruchości i łamliwości naczyń krwionośnych, krwawych wylewach podskórnych (obecna rutyna wzmacnia włosowate naczynia krwionośne).
Rutyna zawarta w zielu fiołka trójbarwnego wydłuża czas działania adrenaliny i zwiększa ryzyko zlepiania się płytek krwi. Jako środek o działaniu wykrztuśnym stosowany jedynie w połączeniu z innymi ziołami.


copyright © 2019
Kontakt:
mediapolonii@gmail.com
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego